دات نت نیوک
تلفن :

02177905557

تلفن همراه :

09901201109

Menu

انتخاب آرتیکولاتور در درمان پروتز ثابت
SuperUser Account
/ دسته ها: اخبار و مقالات

انتخاب آرتیکولاتور در درمان پروتز ثابت

انتخاب آرتیکولاتور در درمان پروتز ثابت

انتخاب آرتیکولاتور 
کست ها می توانند اطلاعاتی در مورد موقعیت دندان ها در هر قوس فکی فراهم آورند اما هیچ درکی از روابط فانکشنال ایجاد نمی کنند . به منظور ارزیابی روابط فکی، کست های تشخیصی بایستی بر روی آرتیکولاتور مانت شوند. آرتیکولاتور وسیله ای مکانیکی است که حرکات مندیبل را شبیه سازی می کند. آرتیکولاتورها قادرند حرکت کندیل ها را در حفرات کندیلی مربوطه تقلید نمایند. آرتیکولاتورها بر اساس اینکه حرکات مندیبل را با چه دقتی بازسازی نمایند، تقسیم بندی می شوند. از آنجایی که این حرکات به وسیله استخوان ها و لیگامان های مفصل گیجگاهی فکی کنترل می شوند، حرکاتی ثابت و به نسبت قابل بازسازی هستند. در بیشتر آرتیکولاتورها، کنترل کننده های مکانیکی قابل تنظیم در قسمت خلفی، جهت شبیه سازی این حرکات به کار می روند؛ در برخی از آرتیکولاتورها حفرات شبیه سازی شده پیش ساخته مورد استفاده قرار می گیرند. در صورتی که آرتیکولاتور حرکات حقیقی یک بیمار خاص را تا حدودی شبیه سازی کند، زمان کار در لابراتوار و کلینیک به مقدار قابل توجهی کاهش می یابد ، زیرا لابراتوار دندانپزشکی می تواند پروتز را در هماهنگی فانکشنال با حرکات بیمار طراحی نماید. به علاوه در مرحله تحویل زمان کمتری جهت تنظیم در داخل دهان صرف می شود.
در برخی از آرتیکولاتورها ، اجزای فوقانی و تحتانی به طور دائم به یکدیگر متصل شده اند، در حالیکه در برخی دیگر، این اجزا می توانند به راحتی از یکدیگر جدا شوند. دستگاه های جدیدتر دارای ضامن یا وسیله گیره مانندی هستند که می تواند دو قسمت را در موقعیت مفصلی قفل کند. انتخاب دستگاه به نوع و پیچیدگی درمان ، دقت عمل و اهمیت کار بستگی دارد. برای مثال، زمانی که یک پروتز ثابت دندانی با موم ساخته می شود ، قابلیت جداسازی دستگاه به دو بخش  (که کار با هر بخش را ساده تر می کند) به کلینیسین کمک زیادی می کند. 
استفاده از آرتیکولاتور مناسب برای پروسه خاص ، می تواند به طور قابل توجهی در کوتاه شدن طول درمان موثر باشد. 

آرتیکولاتورهای کوچک غیر قابل تنظیم
(Small Nonadjustable Articulators) 
بسیاری از ریستوریشن های ریختگی بر روی آرتیکولاتوهای کوچک غیر قابل تنظیم ساخته می شوند . استفاده از این آرتیکولاتورها عمدتا ً منجر به ساخت رستوریشن هایی با تداخلات اکلوزالی می شود، زیرا این آرتیکولاتورها قابلیت بازسازی تمامی حرکات فکی را ندارند. برخی از این تداخلات به صورت داخل دهانی قابل اصلاح هستند، هر چند این کار معمولاٌ وقت گیر است و منجر به کاهش دقت می شود . در صورتی که این تداخلات اصلاح نشود، ممکن است موجب تداخلات اکلوزالی و اختلالات نوروموسکولار (عصبی عضلانی ) شود .
در عمل ، تفاوت هایی بین بسته شدن مفصل یک آرتیکولاتور کوچک و مفصل بیمار وجود دارد. در بیشتر آرتیکولاتورهای غیرقابل تنظیم ، فاصله بین مفصل لولایی و دندان مورد ترمیم بسیار کمتر از این فاصله در دهان بیمار است . این امر می تواند به ایجاد رستوریشن هایی با تماس های زودرس دندانی منجر شود، زیرا موقعیت کاسپ ها با آنچه در داخل دهان است ، متفاوت است . در آرتیکولاتورهای غیر قابل تنظیم قوس حرکت فکی شدیدتر از دهان بیمار بوده و به تبع در رستوریشن دندان های خلفی منجر به ایجاد تماس های  زودرس بین شیب دیستالی دندان فک پایین و شیب مزیالی دندان فک بالا می شود.
با در نظر گیری اصول طراحی خاص آرتیکولاتور ، مسیر و جهت ریج ها و شیارها بر طبق اصول مشابهی تحت تاثیر قرار می گیرد. توجه به این مساله مهم است، زیرا ایجاد تماس زودرس در سمت غیر کارگر محتمل است.

آرتیکولاتورهای نیمه قابل تنظیم
(Semiadjusable Articulators) 
معمولاً در بیشتر پروتزهای ثابت به منظور دستیابی به اطلاعات تشخیصی و نیز حداقل تنظیم کلینیکی (clinical adjustment) در طول درمان ، استفاده از آرتیکولاتور Semiadjusable ، کاربرد دارد. استفاده از آرتیکولاتور Semiadjusable نیاز به زمان و یا مهارت خیلی زیادی ندارد. این وسایل تقریباً هم اندازه همان ساختارهای آناتومیکی هستند که آن ها را بازسازی می کنند بنابراین کست هایی که به آرتیکولاتور متصل شده اند می توانند با دقت بالایی در موقعیت صحیح خود قرار بگیرند ، و به این ترتیب خطای قوس های حرکتی فکی به حداقل خواهد رسید  و معمولاً به کمترین تنظیمات کلینیکی نیاز دارد ( برای مثال ، زمان لازم جهت تطابق پروتزهای ساخته شده در کلینیک حداقل است) .
 دو نوع کلی آرتیکولاتور نیمه قابل تنظیم وجود دارد : arcon ( از ابتدای کلمات articulator و Condyle) و nonarcon تشکیل شده . 
آرتیکولاتورهای nonarcon از محبوبیت قابل توجهی در ساخت دنچر پروتزهای کامل برخوردارند ، زیرا اتصال محکم جزء فوقانی و تحتانی آن ، زمانی که دندان های مصنوعی در محل خود قرار گرفته اند، کنترل بهتری را فراهم می نماید . در هر حال با توجه به طراحی آرتیکولاتورهای نان آرکان، رستوریشن های ریختگی به طور قطع دقیق نخواهند بود . این امر موجب پیشرفت و توسعه انواع آرتیکولاتور آرکان شد.
در آرتیکولاتور آرکان، توپچه کندیلی به جزء تحتانی و فوسای مکانیکی به قسمت فوقانی آرتیکولاتور اتصال یافته است . بنابراین، برخلاف آرتیکولاتور آرکان از نظر آناتومیک بی عیب و نقص است و درک حرکات مندیبل را آسان می سازد. ( در آرتیکولاتور نان آرکان حرکات ، گیج کننده و اشتباه است ) .
زاویه فوسای مکانیکی آرتیکولاتور آرکان ، نسبت به پلان اکلوزال کست ماگزیلا ثابت است.
در نوع نان آرکان ، این زاویه نسبت به پلان اکلوزال مندیبل است.
بیشتر آرتیکولاتورهای نیمه قابل تنظیم، اجازه تنظیم شیب کندیلی و حرکات پیشگرایی و / یا جابجایی ناگهانی طرفی را می دهند. برخی از آنها شیب کندیلی کاملاً مستقیمی دارند، در حالی که بیشتر دستگاه های جدید ، دارای مسیر کندیلی منحنی هستند که از نظر آناتومیک صحیح تر است.
در ثبت روابط فکی فوسای مکانیکی آرتیکولاتورهای نیمه قابل تنظیم می تواند به گونه ای تنظیم شود که حرکات فکی بیمار را به خوبی تقلید نماید. برای این منظور ضخامت های مختلفی از موم یا مواد مناسب دیگر به کار می رود که بیمار بایستی دندان هایش را بر روی آن ببندد. از آنجایی که این رکوردها دارای ضخامت چند  میلی متری  هستند، تنظیم آرتیکولاتورهای نان آرکان با رکورد پیشگرایی به وسیله موم ضخیم، باعث خطا می شود، زیرا زاویه مسیر کندیلی نسبت به پلان  اکلوزال ماگزیلا  ثابت نیست. اگر رکوردی که جهت تنظیم دستگاه  مورد استفاده قرار گرفته  ضخیم باشد وقتی از روی آرتیکولاتور آرکان برداشته می شود، پلان اکلوزال ماگزیلا و شیب کندیلی هم راستاتر (موازی تر) می شوند ، این امر موجب کاهش ارتفاع کاسپی در پروتزهای ساخته شده می شود.
 

مطلب قبلی قالب گیری تشخیصی در پروتز ثابت
Print
122

نام شما
ایمیل شما
عنوان
پیام خود را وارد کنید ...
x