دات نت نیوک
تلفن :

02177905557

تلفن همراه :

09901201109

Menu

قالب گیری تشخیصی در پروتز ثابت
SuperUser Account
/ دسته ها: اخبار و مقالات

قالب گیری تشخیصی در پروتز ثابت

قالبگیری تشخیصی در پروتز ثابت

تکنیک قالب گیری تشخیصی 
وسایل مورد نیاز 
-    تری های قالب گیری
-    کامپاند قالب گیری 
-    کاسه لاستیکی 
-    اسپاتول همزن
-    گاز چهار گوش
-    هیدروکلوئید غیر قابل برگشت 
-    گچ استون تایپ IV یا V انجمن دندانپزشکی امریکا (American Dental Association (ADA))
-    مخلوط کن خلآ ساز (Vocuum mixer)
-    مرطوب کننده (Humidor) 
-    ضد عفونی کننده( Disinfectant)

انتخاب تری 
همه مواد قالب گیری باید در  تری  قالب گیری ، گیر مناسبی داشته باشند. این گیر در مورد هیدروکلوئید غیر قابل برگشت می تواند با استفاده از چسب یا ایجاد سوراخ و یا اندر کات در اطراف لبه  تری تآمین شود. همه انواع تری، قابلیت ایجاد قالب هایی با دقت کلینیکی قابل قبول را دارند. برای هیدروکلوئیدهای غیر قابل برگشت، بایستی بزرگ ترین تری را که به راحتی در دهان بیمار قرار می گیرد انتخاب کرد. حجم بیشتر ماده قالب گیری، دقت کار را افزایش می دهد ( بای مثال، یک قالب حجیم، نسبت سطح به حجم (surface area /volume) مطلوب تری دارد، جذب با از دست دادن آب و در نتیجه تغییرات ابعادی در آن کمتر است). در مقابل، مواد قالب گیری الاستومریک(elastomeric) به خوبی با  تری اختصاصی نسبتاً تنگ و کاملاً فیت که لایه نازک و یکنواختی از ماده قالب گیری در آن قرار می گیرد، قابل استفاده هستند.
این عمل بیشترین دقت قالب گیری را فراهم می نماید.
در صورتی که هر قسمتی از قالب توسط  تری ساپورت نشود و یا در طول سفت شدن ماده، تری جابجا شود، امکان ایجاد دیستورشن در هیدروکلوئید برگشت ناپذیر وجود دارد. به خاطر این دلایل، تری بایستی وسیع بوده و حاشیه آن به وسیله کامپاند قالب گیری اصلاح شود.
تری های قالب گیری اولیه به منظور ایجاد ساپورت بهتر برای آلژینات، می توانند توسط کامپاندهای قالب گیری اصلاح شوند. بوردر خلفی به طور تیپیک نیازمند گسترش بیشتری است.
در صورتی که بیمار دارای  گام  بلندی باشد، آلژینات  بایستی در این ناحیه نیز ساپورت شود، البته کامپاند نباید محل گیر تری را از بین ببرد.

قالب گیری
به منظور دستیابی به بهترین نتیجه، دندان ها باید تمیز شده و دهان به طور کامل  با آب شسته شود. خشک کردن تا حدودی لازم است، اما سطوح دندانی  بیش از حد خشک باعث چسبیدن ماده قالب گیری هیدروکلوئید غیرقابل برگشت می شوند. ماده موردنظر با غلظت یکنواخت مخلوط شده و درون  تری گذاشته می شود، سطح آن به وسیله انگشتی که توسط دستکش  پوشیده شده و مرطوب شده است، صاف و یکنواخت می شود. به طور همزمان پیش از نشستن  تری مقدار کمی از ماده درون شیارهای سطح اکلوزال دندان ها مالیده می شود .
همچنین مقدار کمی از ماده می تواند برای قرار دادن در مو کوباکال فولد استفاده شود. 
همزمان با ورود تری به داخل دهان بیمار و نشستن آن، به بیمار یادآوری می شود که عضلات گونه اش را شل کند. در صورتی که بیمار، پس از نشستن کامل  تری همچنان دهانش را در حالت باز و کشیده نگه دارد، ماده قالب گیری به طور معمول از مو کوباکال فولد و یا از زیر لب بالا به بیرون رانده می شود.
از بین رفتن چسبندگی ماده (ژلاتینی شدن ) نشان دهنده ست شدن اولیه است. 2 یا 3 دقیقه پس از ژلاتینی شدن، تری باید با حرکات سریع و ناگهانی خارج شود. به دلیل چسبندگی ماده، حرکات تکانی و یا دستکاری برای خارج کردن قالب ست شده از ذهان موجب دیستورشن بیش از حد می شود. همچنین در صورتی که هیدروکلوئیدهای غیر قابل برگشت پس از ژلاتینی شدن بیش از 2 یا 3 دقیقه در دهان باقی بمانند، به طور قطع دچار دیستورشن می شوند.
پس از خارج کردن قالب  باید  شسته  و ضدعفونی شود، به وسیله جریان هوای ملایم به آرامی خشک شودو به سرعت ریخته شود. جهت ضدعفونی کردن، استفاده از اسپری گلوتارآلدهید و قرار دادن  تری در یک کیسه پلاستیکی در بسته برای تقریباً 10 دقیقه، توصیه می شود. پس از آن ، قالب می تواند ریخته شود . می توان به تناوب ، قالب را درون مواد ضدعفونی کننده یدوفور یا گلوتارآلدهید فرو برد. پروتکل ضدعفونی ، یک اقدام احتیاطی ضروری جهت پیشگیری از انتقال عفونت و حفاظت از پرسنل لابراتوار است.
باید توجه شود که قالب های هیدروکلوئید غیر قابل برگشت نسبت به مواد الاستومر،مقدار بیشتری از باکتری ها را منتقل می نمایند. پروسه ضدعفونی چندان باعث کاهش در دقت یا جزئیات سطحی نمی شود. برای اطمینان از درستی و دقت کار، قالب بایستی 15 دقیقه پس از خروج از دهان ریخته شود . نگه داشتن قالب در یک یک حوله یا دستمال مرطوب  نمی تواند جایگزین مناسبی برای ریختن آن در زمان تعیین شده باشد. حذف اضافات بزرگ ماده  قالب گیری پیش از قرار دادن  تری بر روی میز کار کمک کننده است.گچ استون تایپ IV  یا V , ADA که تحت خلاُ مخلوط می شوند توصیه می گردد
 (Vacuum-mixed ADA type IV or V stone)  اهمیت انتخاب گچ استون با این مارک تجاری ، به دلیل فعل و انفعالات نامطلوبی است که بین مواد ویژه موجود  در هیدروکلوئید غیر قابل برگشت و محصولات ژیپسوم (gypsum یا گچ ) اتفاق می افتد.
پس از اختلاط ، مقدار کمی از گچ استون در یک ناحیه از قالب قرار داده می شود ( مثلا ٌ خلف یکی از مولرها ). اضافه نمودن متناوب مقادیر اندک گچ در همان ناحیه کمک می کند تا تشکیل حباب به حداقل برسد. در صورت احتباس هوا ، می توان حباب ها را با ضربه زدن به وسیله یک ابزار کوچک از بین برد ( مثل پروب پریودنتال یا اسپاتول موم کاری ) . در هنگام ست شدن، قالب های ریخته شده باید به گونه ای باشد که  تری به سمت پایین قرار گیرد، نه به طور معکوس. قرار دادن قالب تازه ریخته شده به طور معکوس منجر به ایجاد کستی با سطح زیر و ناصاف می شود. در ادامه برای ایجاد بیس مناسب که گیر کافی برای مانت روی آرتیکولاتور داشته باشد ، گچ استون اضافه می شود. برای دستیابی به حداکثر استحکام و جزئیات ، قالب ریخته شده بایستی به وسیله دستمال مرطوب پوشانده شده و به مدت 1 ساعت درون  مرطوب کننده (humidor) قرار داده شود. این عمل ، دیستورشن هیدروکلوئید غیر قابل برگشت را در طی مدت ست شدن گچ به حداقل می رساند. کست گچی در حال ست شدن به هیچ وجه نباید در آب غوطه ور شود. اگر این اتفاق بیفتد ، انبساط حجمی پلاستر ، استون و یا دای استون(die  stone) از طریق پدیده ی انبساط رطوبتی ( hygroscopic  expansion) دو یا حتی سه برابر می شود. برای دستیابی به بهترین نتایج ، کست باید 1 ساعت پس از ریختن خارج شود.

ارزیابی
اگرچه ساخت کست تشخیصی ظاهراً  پروسه ای ساده است، ولی به طور معمول به خوبی انجام نمی شود . ظاهرا ٌ بی دقتی های کوچک می توانند موجب خطاهای تشخیصی جدی شوند. قالب و کست های مشکوک باید دور انداخته شوند و مراحل بایستی تکرار شود . حباب های موجود در قالب سبب ایجاد ندول بر روی کست های ریخته شده می شود. این نواقص می تواند مانع از آرتیکولاسیون مناسب شده و عملا ٌ به دنبال آن ارزیابی اکلوزالی  و یا  پروسه های تشخیصی بی فایده دیگری حاصل می شود.
 

مطلب قبلی هیدروکلوئید غیرقابل برگشت یا همان آلژینات
مطلب بعدی انتخاب آرتیکولاتور در درمان پروتز ثابت
Print
129

نام شما
ایمیل شما
عنوان
پیام خود را وارد کنید ...
x